Voor alle tweelingmama’s….

Ik hoop dat iedereen een mooie kerst heeft gehad. Hier in huis zijn Wim en Coen vol van de kerst. Aangezien er maar heel weinig geschreven meer wordt op deze site willen wij jullie allemaal een blogbaar 2010 wensen en een fijn uiteinde. Liefs Aaf, Wim en Wim &Coen

Beste tweelingmoeders,

Ik heb een vraag aan jullie. Ik fiets nu met een karretje achter mijn fiets met de tweeling Wim en Coen. Nu vind ik dat best zwaar fietsen en wil een nieuwe fiets aanschaffen m.b.v het Fietsplan. Nu heb ik al een

geschikte fiets uitgekozen, een Personal Delivery Bike van Batavus. Het is de bedoeling dat hier een bagage drager verlenger op komt. Heeft iemand hier ervaring mee? Moet er dan een nieuwe bagagedrager op, of is dit een echte verlenger? Ik wil zo graag gaan fietsen met Wim en Coen maar heb nu te weinig fiets ervaring. Wat is jullie ervaring hiermee?

Hoi allemaal (??)

Tis erg rustig hier geweest zo te zien haha! Ik ben zelf ook weer een tijd niet op de site geweest dus moet ik maar weer eens wat van me laten horen. Mijn meisjes zijn inmiddels alweer ruim anderhalf, en ik moet zeggen, ik geniet met volle teugen van ze. Natuurlijk ren ik me rot, eerst achter de ene aan en vervolgens achter de andere die weggerend is terwijl je de in achtervolging van zus 1 was. En ze zijn natuurlijk ontzettend ondeugend (waar heb je anders een grote broer voor??). Maar het zijn gewoon lieve meiden. Ik zal nog even wat foto’s toevoegen:

Hieronder Sanna:
Bekijk deze foto

En hier eentje van Lianne:
Bekijk deze foto

Grote broer Damian (4 jr) heeft het er soms nog steeds moeilijk mee dat de aandacht van mama verdeeld dient te worden

Ik heb trouwens ook nog een vraag, misschien een beetje gekke om zomaar op zo’n forum te plaatsen, maar ik probeer et eens. Ik weet niet of een van jullie er misschien ervaring mee heeft. Afgelopen september heb ik namelijk besloten niet langer bij mijn man te willen blijven. Bij die beslissing speelden natuurlijk veel dingen mee, waaronder uiteraard de situatie thuis voor de kinderen. Hij is vertrokken uit huis, er zijn helaas nog vele vervelende dingen voorgevallen waar ik zelf (emotioneel gezien) mee zit, en daarnaast vind ik het steeds moeilijker om in te zien hoe ik al het werk in en om het huis met deze 3 kindjes helemaal alleen moet doen. Op dit moment krijg ik nog veel hulp van mijn moeder en (zelfs) mijn schoonouders, maar ik wil dat natuurlijk niet uitmelken en het liefst gewoon zo snel mogelijk wel zelfstandig zijn. Hebben jullie misschien tips/ideën?? Alle informatie is welkom

Alvast dank en ik hoop weer wat meer actie op et forum te zien

Groetjes,

Elisa

Als ik terug zie wat ik in maart voor het laatst plaatste van Joep en Madelief, zie ik opeens (vooral aan Joep) hoeveel tijd er sindsdien alweer is verstreken; hoeveel groter ze zijn en hoeveel lol we alweer met ze hebben gehad.
Momenteel zijn de twee af-en-toe echt een hecht setje.
Getuige ook deze foto (ook al weer op m’n eigen log terug te vinden, met uiteraard nog ‘bergen’ meer materiaal; ook van grote zus ….)

Hallo allemaal!

Hier weer eens een berichtje van mijn meiden, inmiddels alweer ruim 13 maanden oud. Ze groeien als kool, het gaat allemaal zo snel, niet te geloven! Ze vorderen gestaag, brabbelen, kruipen, zichzelf optrekken en een beetje stappen, ruzie maken, mama roepen! Ze zitten elkaar heel vaak in de haren, en als ze ruzie krijgen hebben ze zo hun eigen technieken: Sanna probeert te slaan en Lianne knijpt of bijt (!!). Het meest gebruikte woord in mijn huis is dan ook "nee!", waar ik af en toe wel een beetje moe van word…. maar deze periode gaat ook wel weer een keertje over (zodra ze zelf "nee" beginnen te zeggen waarschijnlijk hahaha)

Op andere momenten kunnen ze ook heel lief doen tegen elkaar, knuffelen, aai over de bol en zelfs "grapjes" uithalen en dan in een deuk liggen om de ander… dat is echt zo schattig om te zien. Ze nemen het ook voor elkaar op, in die zin, als hun grote broer bijvoorbeeld iets afpakt van Lianne dan begint Sanna te huilen.

Het is een drukte van jewelste, maar ik zou m’n leven niet meer anders voor kunnen (en willen) stellen!

Heel veel groetjes van Elisa

Als je Stan en Colin wilt bezig houden, dan doe je dat dus zo!
Water en zand en wat plastic attributen, let vooral op de emmers,
zo lui zijn ze dan ook wel weer!

Na de zomervakantie gaan ze alweer naar de basissschool, nog 2
weken voor hun 4e verjaardag!

Hallo mede tweelingmoeders, bedankt voor jullie reactie over de fietsen. Ik ben er nog druk mee bezig. Aangezien ik zo’n leuk fimpje heb van Wim en Coen wil ik dat jullie niet onthouden.

Wim en Coen hebben net heerlijk gegeten als papa binnen komt met een megafoon. Wim en Coen springen van tafel met veel papa papapapapa woorden en gaan meteen aan de slag met de megafoon. Ik heb zo vreselijk moeten lachen en gelukkig was ik net op tijd om deze pret te kunnen vastleggen.

Hallo tweelingmamas,

Ook hier is al erg lang niet meer een berichtje hier geplaatst. Wim en Coen zijn 2 jaar en 2 maanden. Ze klimmen, ravotten, koppelduiken op de grond en praten de hele dag losse woordjes.Coen is erg met boekjes bezig en kleine details van speelgoed terwijl Wim en het liefst op fietsjes zit of op de vensterbank klimt (wat overigens bij ons in huis niet mag) Ze zijn zich nu ook echt bewust van elkaar en roepen elkaar als ze uit elkaars gezichtsveld zijn verdwenen  (Nimmie en Noenie) Het zijn echt 2 vrolijke en leuke jongetjes. Helaas spelen ze nog niet altijd lief samen dus geduw en getrek komt vaak voor. Vooral speelgoed weghalen van elkaar (plagen) of een worsteling  komt regelmatig voor. Maar volgens mij hoort dat ook echt bij de leeftijd.

Nu ben ik in bezit van een gele fietskar voor de jongens. Een fantastische uitvinding hoor maar ik blijf regelmatig omkijken of het allemaal wel goed gaat. Een bakfiets, ja daar heb ik ook even over na gedacht maar dat blijft toch ook weer een megafiets en is redelijk prijzig. Ik heb gezien dat je ook duofietszitjes hebt maar ik denk dat dat voor de leeftijd van 4 jaar op gaat. Ik ben eigenlijk benieuwd of er meer opties zijn om een tweeling van 2 jaar op de fiets te vervoeren. Hoe doen jullie dat?

Groetjes Aaf

Nog héééél even en dan zijn Lova en Djoa 4 (in juni)
en nog maar veel eventjeser en ze mogen proefdraaien op
de basisschool! Echt zo’n moment waar je wel eens aan denkt
als ze nog zo heel klein zijn en dat dan heel ver lijkt.
Het is niet ver! Het is écht zo ver!
Ik zie er eerlijk gezegd heel erg naar uit.
Maar ik zie er ook tegen op. Dat eerste échte loslaten.
Loslaten in de peuterzaal, die paar uurtjes per week, ach..
dat is een eitje. Maar nu..uren per dag, dat is toch ook even slikken.
Maar ik merk dat ze er aan toe zijn. Ik merk dat ik er aan toe ben.
Dus het is ook goed zo. Meer dan goed, want ik kijk zó uit naar
elke dag een heeeele ochtend -en soms kleine middaagjes- voor mijzelf!
Dit voelt een beetje alsof ik dat niet kan en mag denken en zeggen,
alsof ik ze zát ben, alsof ik ze weggeef, alsof ik het niet leuk vond en vind,
maar ik vind het zo intens, zo veel, na 4 jaar elke dag, elk moment aandacht,
ze spelen heus wel eens uren met elkaar (zoals nu, ik kan zelfs even achter
de laptop!) maar het is zo heerlijk als je even zorgeloos bent. Ook al spelen
ze lief en zijn ze veilig, toch is er telkens dat waakvlammetje in me, altijd
allert, en altijd willen ze toch weer eten en drinken en moet ik helpen
op de w.c. en moet ik sussen en lezen terwijl ik ..tja..ik wil gewoon ook eens
lekker nergens aan hoeven denken als ik de deur uit wil. Geen jasje en nóg
een jasje, 2 paar handschoenen, schoenen die niet meewerken, twee kinderen
die ieder een andere kant uitrennen, die niet meer in het zitje willen terwijl er
al eentje wél in zit zodat ik geen handen meer vrij heb de ander te vangen
dus ik dan weer genoodzaakt de ander er weer uit te wurmen en sámen achter
de wegloper aan.
Meestal gaat het wel goed, ze weten wat ze moeten (bij mij blijven)
maar soms hebben ze samen zo’n jolige bui.
Dan rennen ze lekker weg als mama
niet kan opletten als ze met de juf staat te praten.
Zoefffff..weg allebei.
Ik hoef alleen nog maar te wachten tot de school belt
wanneer ze mogen komen proefdraaien.
10 keer mag het. tot 4 juni en dan zijn ze fulltime leerlingetjes.
Wauwie. Wat worden ze groot. En steeds leuker, dat wel, maar ik heb wel
die tijd voor mijzelf nodig merk ik die ik straks zomaar krijg.
Slikken zal het vast wel even zijn, de laatsten naar de basisschool.
Ik word groot.

Schan-da-lig lang geleden dat Joep en Madelief vertegenwoordigd werden op deze weblog. De laatste fot was van hun eerste verjaardag en inmiddels zijn ze geen 12 maar 21 maanden oud!
Uiteraard een lekker koppel dat af-en-toe flink wordt aangestoken door grote zus Brecht die inmiddels een heuse kleuter is.
Maar ook heuse kleuters gaan wel eens met pappa naar de kapper en dan is het jongere tweetal dus even ‘alleen’ (iets wat mamma zelden meemaakt omdat zij degene is die werkt en pappa normaal dus de eer heeft). Het is dan natuurlijk een optie om elkaar eens flink op de kop te zitten, anderzijds is er de mogelijkheid om elkaar eens flink in alle rust te knuffelen (zooooo schattig als ze opeens midden in de kamer innig met elkaar staan te kroelen!!!), maar deze keer kozen ze ervoor om eens lekker samen te spelen en een goed (telefoon)gesprek te houden op de bank.

En sorry, even dezelfde plaatjes als op m’n eigen web-log. Maar naast werk, kinderen, hobbies en hier en daar nog wat slapen, schiet variatie er af-en-toe bij in!

Oh enne… Joep ziet er uit alsof ‘ie al flink wat biertjes of Breezertjes heeft weggewerkt; da’s slechts schijn; hij houdt het voorlopig bij een frisdrankje.
En de bandana van Madelief… tja, ze rustte niet voor ze die op ‘r hoofd had….